Sla over en ga naar de inhoud
• 10 jun. 15

En weg waren ze ineens

Vanaf september geen omroepsters meer, het voelt raar.
Voor mij als ex-omroepster en ook als fervent tv-kijker.
Vandaag heb ik zitten kijken naar oude beelden van ex-collegae en zelfs naar beelden uit  m' n kindertijd:

Tante Terry, Nadine Desloovere, Luc Appermont...

Ik weet nog dat ik toen ik ze in de jaren 80 echt ontmoette , tijdens de modeshows die zij presenteerden
en ik liep, dat ik heel erg onder de indruk was hen écht te mogen ontmoeten.
Toen kwam mijn tijd op het scherm, na wat Nederlandse omzwervingen werd ik TV-één omroepster,  met Johan Verstreken, Rani deconinck,
Sabine Devos en Birgit Van Mol als collegae. Ik volgde Gert Verhulst op die iets met een pluchen hond was gaan doen..

Het was fijn om met deze professionele mensen te mogen werken, voor én achter de schermen.
Met een hele crew aan redacteurs, regisseurs, camera- en geluidsmensen, technici, make-up mensen en kappers.
Ik moet bekennen dat ik die herinneringen koester.

De tijd dat we als omroepers ook live aanwezig bleven tot we welterusten zeiden.
Je bracht zo met z'n allen lange avonden door, soms legden we een kaartje, keken we een video, bakje koffie, veel leuteren met elkaar, 't was vaak gezellig..
Soms ook eenzaam en stil, als je door de verlaten VRT-gangen liep , zo laat in de avond wanneer iedereen, behalve het omroep-en nieuwsteam, naar huis was.
Maar de avonden duurden soms wel heel lang, zeker als je zo alleen in je omroephokje zat omdat iedereen druk was met iets anders.
Die lange avonden en stukjes nacht, dat veranderde na een tijdje, tijdens m'n zwangerschap mocht ik gelukkig voor t laatavondjournaal of
de laatavondfilm 's naar huis.
Ik was de eerste die dat mocht en nadien werden vooropnames van late aan-en afkondigingen een feit.
Tijdens mijn zwangerschap bleef ik omroepen tot ik  nog net achter m'n autostuur paste en de kadrage van m'n beeld wel erg klein werd,
wegens gekaderd boven m'n buik.


Na een paar jaar kreeg ik het aanbod om de omroep in te ruilen voor een andere gastvrouwfunctie:
die van rode loper-presentatrice en dat elke dag.
Dat was soms zwaar met een peuter thuis, daarom verkoos ik na die tijd ook om parttime de RL te gaan presenteren.
Het gaf me de mogelijkheid om meer thuis en bij de schoolpoort te staan. En om weer andere tv-programma's te maken naast de loper.

De omroepsters , de nieuwslezers, Frank en Sabine van het weer, mijn collega's, ik zag hen telkens ik het 'loperke' presenteerde , in de schmink,
de gangen of bij de koffieautomaat.
De omroepsters waren niet alleen voor de kijkers een vaste waarde , maar ook voor alle schermmedewerkers en mensen achter de schermen.
Eén van hen was altijd op post.

Toen mijn contract, wegens besparingen, niet werd verlengd was de shock groot.
Gelukkig was ik net met m'n studies als gezondheidscoach begonnen en kon ik me daar in vastbijten.
In het begin een pleister op de wonde, want televisie maken is iets wat zich onder je huid vasthecht, een stuk van jou wordt.
Natuurlijk blijf je op de hoogte , je hoeft je tv maar aan te zetten, van dat wat er bij de omroep , waar je eens thuis was, speelt.
In het begin ging ik er af en toe nog langs voor een koffie met de collega's van voor én achter de schermen.
Ondertussen zijn er in mijn leven nieuwe uitdagingen en ervaringen gekomen na de televisie en dat is goed zo.

Alles heeft een plaatsje gekregen.
Toch wil ik bij deze m'n hoop uistpreken dat Andrea, Gina, Eva en Saartje verder mogen blijven deel uitmaken van de nieuwe één.
Hun know-how, vertrouwde gezichten én stem ,  zijn ook voor een vernieuwde één heel waardevol.
Dus bij deze wens ik hen en hun veranderende thuis een oprechte 'break a leg' en maak er iets moois van he daar op de Reyerslaan !
X